از وقتی بهش گفتم که پریودم و در کلافه ترین حالت ممکن، فقط یک ربع گذشته بود که پیام داد : خوبی ؟ گفتم : چرا اینو میپرسی چی شده ؟ گفت : میشه بیای جلوی در ؟ گفتم : چی میگی ؟ گفت : یه لحظه بیا جلو در برات قرص آوردم ! رفتم جلوی در ، قرص و کتاب آورده بود :( احتمالا باید خوشحال میشدم ولی یکی به من بگه

نمی دونم چجور آدمی میتونم باشم ولی اینکه دهنم چفت و بست نداره و زود هر چی از سرم میگذره رو میگم نه تنها برای بقیه بلکه برای خودمم آزار دهنده شده !هردو ما مریض شدیم ... یعنی از صبحی که احساس ضعف داشتم و به بچه ها اعلام کردم که دارم مریض میشم فقط چند ساعت گذشته بود که پیام داد اونم حالش خوب نیست :(&nb